Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Bir haşere vaktin ortasındayım
vakt olsa sadece de değil, asıl vaktin içerisi haşere...
bunu dolduran bizlerin işi anca heyhat zaman ne eylesin emri yerine getiriyor devrederek bir sonraki emre değin...
biçabukluk anlamsızca koşuşturmaca... kapılıyoruz ne yazıktır ki hayatın bir dalına takılarak...
saygıyla...
aynılar tekrar değil ikrardır.
yorumuma yorum oldu son satır af buyurunuz.
Ayşe.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta