Erbaa’da akşam olur,
Kar duasına çıkar çocuklar.
Perdeler hafiften aralanır,
Donuklaşır uykulu bakışlar.
Zikir meclislerinde kurulur halkalar.
Bir kutlu nazarla sırlanır,
Kendi sırrından habersiz aynalar.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta