Er Meydanı Şiiri - Sadık Kocabaş

ER MEYDANI
Horasan ilinden gelen erenler,
Nefsi körleyip de hırka giyerler.
Hakikat sırrına vakıf olanlar,
Canı can içinde pazar eylerler.

On iki imamın sönmez çırağı,
Gönüldür bu yolun asıl durağı.
Uzak eyle kendinden hırsı, merağı,
İkrarı can ile izah eylerler.

Eline ve beline sadık duranlar,
Diline bir kilit vurup buranlar
Zalimin bendini yıkıp kıranlar,
Meydan-ı aşk için figan eylerler.

İnsan-ı kâmildir yolun aynası,
Silinir kalplerin pası, karası.
Sözü doğru olan Hakk'ın çırası,
Özü sözü bir edip ikrar eylerler.

Hünkâr sofrasında lokma yenince,
Gönül bir kâbedir derin bakınca.
Aşkın ateşiyle sine yanınca,
Külü rüzgâr ile harman eylerler.

Vefa hırkasını sırtına bağla,
Pişmek istersen eğer yan da ağla.
Hakk'ın deryasına akıp da çağla,
Kalemsiz Şair beyan eylerler.