çekirge her ne kadar zıplasa da zıp zıp zıp,
keserler bacağını gün gelir birden kızıp,
en kunt kitlede bile sinsice yürür hizip,
ve çıkar bir brütüs saplar hançeri azıp!
“ah, sen de mi brütüs?” diye inlerken sezar,
muhtemel çok önceden kazılır erken mezar,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta