Bunca kusurlarını görmezden gelen benim bu insan
Duy gör artık sana yazdı kalem sesleniyor bu lisan
Kim düşünür bu duyguları araştırıp bir sorsan
Dilim yapar dellallık yeter gayrı yuvamızı kursan
Ellerim cebimde dudağımda garip ıslık çıkarsın karşıma ansızın
Gözler kalbin değilmi aynası işte bu yüzden zanlısın
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta