Epigram
Sermayenin binaları, katil arıların kovanları, çok az kimseye bal.
Hizmet etti adam orada. Fakat karanlık bir tünelde açtı kanatlarını
ve kimse görmeden uçtu adam. Hayatını baştan yaşamak zorunda.
[“YAŞAYANLAR VE ÖLÜLER İÇİN”den (1989)]
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta