Evimin salonunda,
yemek masamızı dolduran dağınıklığın kenarında
devam ediyor anlam birliğine varamamış aklımın seyahati
ve bulduğunda intizamım yerini
belirginleşiyor usulca,
öngörülemeyen bir yaşamanın
parlak arzusu...
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta