Enver Çeliksu Şiirleri - Şair Enver Çeliksu

Kime gitsem hançer vurdu kalbime.
Ya Râbb! Âşık kulların nerde?
Zehirler şaçtı garip gönlüme.
Ya Râbb! Sadık kulların nerde?

Yüzünde nur olur, gönlünde sürur.

Önemi yok, önemi yok!
Dostlarım az önemi yok
Düşmanım çok önemi yok

Yok olsun yok!
Namert dostlar yok olsun yok

Çiğ kalma gardaş
Gel ol gel!
Muhtaca yoldaş
El ol el!

Dağlardan aşan

Sıdk ile söylenmiş kalimiz mi var,
Şevk ile bağlanmış yârimiz mi var,
Seherde duyulmuş zarimiz mi var,
YA RAB!
Sen Rahim’sin merhamet kıl bizlere.

İhtiyarın ağaran, sakalında saçında Sen lazımsın, sen lazımsın Ey İhlâs! Yapılan her işin sonunda ve başında Sen lazımsın, sen lazımsın Ey İhlâs! Minberlere çıkacak hatiplerin sözünde Kürsülere konacak vaizlerin yüzünde Tekbirleri alacak imamların özünde Sen lazımsın, sen lazımsın Ey İhlâs! Ölüm melekleri bize misafir geldiğinde Bu canım pişmanlığa süresiz daldığında Umduğun bulamayıp çaresiz kaldığında Sen lazımsın, sen lazımsın Ey İhlâs! (16.04.08 - PERŞEMBE - 23.30)

Nerede Yunus gibi aşkına yanan,
Nerede Mevlâna gibi ummana dalan.
Nerede Bilâl gibi dermansız kalan,
Ya Râbb! Âşık kulların nerde?

Yoksa Yunus Taptukla mı öldü?

İsyan, tuğyan, günahlardan yürek inliyor.
Zulümkâr ayaklardan toprak inliyor.
Günahkarların önlerine sürülmüş,
Çaresiz gül ağlıyor yaprak inliyor.

Dinle! minareden duyulan ezan inliyor.