Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bırak giyinip kuşansınlar ateşten sakınmak için. Pervane olanlar da var eteşe nasılsa... Onlar bilemezler serin ırmaklara dalar gibi ateşe ve ışığa dalmayı.
çok eskimiş bir tarz olmasına ragmen okudum....geliştirecek bir tarz degil ama emsallariyle ölçtüm güzel.....
ben bir yazı okudum burada ama şiir degil bu..dörtlükler şeklinde yazılmış bulmacamsılar..bir şiirden fazla okumayacagım...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta