''Nolursun ağbi yapma, çok acıyo'' dedim.
Ağzımı kapattı, daha çok abandı.
Suratı mosmor bişeyler homurdandı.
Ağladım, ağladıkça daha çok kızdı,
Dizleriyle hoyratça bacaklarımı araladı.
Annemle babam ne zaman evden çıksa;
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Anadoluda bu acıları yaşayıp da korkudan sesi çıkmayan niceleri vardır...
Sesi çıkmayanlara ses olmuş bu şiiriniz...
Kutluyorum Nesrin Hanım...
Kadir Tozlu
Ne acı!...Ensest, tüm toplumlar da kanayan habis bir ur gibi..yıllarca bellekler'den silinmez...Allah kimsenin başına vermesin...şiir olarak daha nasıl analatılır bilemiyorum...içim acıyarak okudum.Böylesine cesur bir tema işlediğiniz için sizi kutlarım.Saygılarımla. 10.puan.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta