''Nolursun ağbi yapma, çok acıyo'' dedim.
Ağzımı kapattı, daha çok abandı.
Suratı mosmor bişeyler homurdandı.
Ağladım, ağladıkça daha çok kızdı,
Dizleriyle hoyratça bacaklarımı araladı.
Annemle babam ne zaman evden çıksa;
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Anadoluda bu acıları yaşayıp da korkudan sesi çıkmayan niceleri vardır...
Sesi çıkmayanlara ses olmuş bu şiiriniz...
Kutluyorum Nesrin Hanım...
Kadir Tozlu
Ne acı!...Ensest, tüm toplumlar da kanayan habis bir ur gibi..yıllarca bellekler'den silinmez...Allah kimsenin başına vermesin...şiir olarak daha nasıl analatılır bilemiyorum...içim acıyarak okudum.Böylesine cesur bir tema işlediğiniz için sizi kutlarım.Saygılarımla. 10.puan.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta