Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Eflatun tenlerde yarım kalan,
Beyaz sayfalar gömülüyor,
Sabahsız çukurlara,
Ve bedeni kendisiyle yıkanmışların.
Görselliğin ağır bastığı çağrışım tekniğiyle başarılı bir imge gücünün oluştuğu şık bir şiir,kutluyorum,saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta