Enkazından hiç kurtulamayacağımıza inandığımız
ve en tutuk aşk yıkıntıları arasındaydık,
En azından ümitsizilkti adını tek hatırladığımız
ve bu yüzdendi kaderimize yandığımız
ve bir gün olsun umut doğmayacağını sandığmız
Ve yıkık bir buhranlar sinsilesi sofrasındaydık…
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta