Yorgun bir gölgeyim,
Kendi kalabalığımda kaybolmuş.
Her yer aydınlık, ama içim karanlık.
Sıcak bir odada,
İliklerime kadar üşüyorum.
Çünkü içimde fırtına var,
Kimsesiz bir fırtına.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta