Bir gece, sessizce geldi deprem,
Toprağın öfkesi evin kalbine indi derinden.
Bir yankı duyuldu içerde, bir çatırtı,
Ama dışarıdan bakan, yine de duruyor sandı.
Duvarları yerle bir oldu ruhunun içinde,
Sütunları çöktü, göçükler kaldı derin izlerde.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta