Bir gece, sessizce geldi deprem,
Toprağın öfkesi evin kalbine indi derinden.
Bir yankı duyuldu içerde, bir çatırtı,
Ama dışarıdan bakan, yine de duruyor sandı.
Duvarları yerle bir oldu ruhunun içinde,
Sütunları çöktü, göçükler kaldı derin izlerde.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta