Ben bu yorgunluklar ülkesinde kanı çekilmiş bir yolcuyum
Ruhumu göçüren bu insanlıktan eser kalmadı
Geçti dağınık kaldırımlardan tozlu raflardan adımlarım.
Adını bile bilmediğim çaresizlik
Genzimi yakan bir zehir gibi işledi
İşlenmeyen onca suç varken
Yalnızlığı perçinlemek doğru değil
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta