Ben bu yorgunluklar ülkesinde kanı çekilmiş bir yolcuyum
Ruhumu göçüren bu insanlıktan eser kalmadı
Geçti dağınık kaldırımlardan tozlu raflardan adımlarım.
Adını bile bilmediğim çaresizlik
Genzimi yakan bir zehir gibi işledi
İşlenmeyen onca suç varken
Yalnızlığı perçinlemek doğru değil
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta