Dağ başında üç ağaç
Siper olmuş dalları yaprakları
Gece gündüz rüzgar ile savaşır
Yenilmez bir savaşçıdır gün boyu
Dağ başında üç ağaç
Bana güzel bir şeyler söyle
Özledim seni…
Özledim be güzelim
Niye yalan söyleyeyim ki
Özledim seni…
Bir korku sarmış
Bütün benliğini
Sevme sevilme korkusu
Kalbinde sakladığın
Gizli dünyanı
Dudakların
Bir umut ister seven kalbim
Gözlerine bakarken
Ellerinden tutup
Tüm benliğiyle sana
Sarılmak ister
Kırılmışken kalbin paramparça
Birikmişken damlacıkları
Gözyaşlarının
Ve...
Görüvermişken O
Sımsıcak…
İster isen mevlayı bu koskoca dünyada,
İster isen gidecek, bir dost, bir canı yoldaş
Çökerse karamsarlık. ruhuna benliğine
Koşup geliver ona, biliver ki mevlana
Çeker ise canın bir neşe-i muhabbet,
Daha yolun başındasın
Ne kadar yorgunluk çöksede omuzuna
Sen yorulamazsın buna hakkın yok
Yapamadıkların için çalışmalısın
Kimsenin yapamadığını sen yapmalısın
Yıllar yılı hiç mi anmadın beni
Bir anlıkta olsa düşünmedinmi
Aniden karşıma çıkıvererek
Yüzüme bakmaya utanmadınmı
Nedir bu yüzünün boyalı hali
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!