Engin Demirci Şiirleri - Şair Engin Demirci

Varolduğu Gösteremeyenler - Garib Çoban

İnsan, derunundaki hakîkate ancak terk etme yoluyla vasıl olabilir.
Saadete ermişlerin bahçesindeki gülle şems vakti konuşana aşk olsun.
Biz gönül dilencisiyiz, gönül ehlini biliriz.
Yaşanan her saniye her birimizde bir iz bırakır.

Biz kavuşmayı teheccüt vakti duada arıyoruz.
İnsan kalbinde ne taşıyorsa dünyayı da öyle görür şems vakti.
Seni sevdi gönlüm yine sevecek.
Bir duaya amin dediğinde, san ki varsın yanımda.

Rasulullâh’ın açtığı kapıdan aşkın evinden giremeyenler.
Girmemenin sonuçlarını yaşayacaklardır.
Sen’in gerçek kimliğin,
Kendini bulmak için önce onu kaybetmelisiniz.

Hak erenler dilde dileklerimizi, gönülde muratlarımızı vere.
Ki ölüm kadar yakın bizimle yaşayan dizeler.
Eksiklerimiz tamama yazıla.
Hz .Pir Divanına kaydola.
Giz’li nerdeyse kopya eder dua insanı.

Vazgeç ki Bulasın - Garib Çoban


Acele karar veren kişi, sonunda bin pişman olacağı hayal kırıklıklarına uğrar.
Oku attıktan sonra değil, yayı gererken düşünmek lâzım.
Yükün ağır değil, sen gücünün farkında değilsin!..

Vazgeçme Bir İnsan Ara - Garib Çoban

Bütün iyilikler gibi zulümler, haksızlıklar veya hayasızlıklar da yok olmaz.
İnsan ölür ve toprak olur, lakin ameli kıyamete kadar yaşar.
Çünkü her eylem, dokunduğu yerde iz bırakır.
Dolaylı yollardan herkese ve her hadiseye sirayet eder.

Yeter ki gönül soframız kaybolmasın buyurdu Şahım
Söyleyemediğin s/özündür sırrıyla s/aklanır dedi Pirim
Ve öyle bir b/aktım ki gölgeme şaşırdım dedi Mirim
Hiç bir kar tanesinin gölgesini gördün mü?. dedi Meczup
Saklanır hazine gibi rahmette şükür dedi Hırkasız Derviş
Kendini g/örmeden peygamberi kim görmüş?.. dedi Erenler

Muhabbet dediğin gönülde karşı karşıdır.
Zaman insana neler getirmez, seni götürdüğü gibi.
Her derdin bir dermanı var.
Yüzbin defa git desen gidemem ki!..

Bu gönül toprağında doğdum.

Ve eldivenin içindeki el titrer.
Yıldızlar koşarak gelir geçer şems vakti.
Aynı yönde kaçar hep insan insandan
Geçerken açılır eller duaya.
Yol alır kabre varanlar.
Hiçbiri olan arkada korkudur, büyüyen olmayan sevgiliyse.

Yüreğim elimde şems vakti.
Dağılıyor aminler teheccüt vakti ağlayan gözyaşlarından savruldukça.
Görünüşte karanlık ve oldukça kuru bir özlem insan anıları kadar.
Birer Kahraman’a dönüşenler hep tek başına hüzün.
Ve bilmiyordu kimse, teheccüt kapısında bekçi olduğumu.