Engerekler Şiiri - Onur Saydam

İçimdeki bütün zehirli engerekleri, Teker teker ezdim ve yok ettim
Ama o engerekler çıkmaya devam ediyor Beni ben olmaktan çıkarıyor…
Büyük bir çöl bar içimde
Mecnun la beraber arıyorum o vahayı Mecnun bana döndü
Leyla’nın resmi bende ama ben arıyorum Ben ona sordum
Leyla senin yanında ama sen görmedin
Her zaman onu aradın bulduğunda da Aradın… neden?
Mecnun bana döndü ve dedi ki? Ben o ana değil.
Onu ararken bulduğum çileye aşık oldum
Sen söyle sen ne arıyorsun? Ben bilmiyorum dedim .
Ben beni anlamak istiyorum dedim.
Sen daha aşık olmadın dedi mecnun Bul o kalbindeki gerçeği dedi mecnun Ama engerekler tekrar içimde
Yanıltır durur beni her yerde Ben yendikçe çölde onları
Kaybederim o huzur dolu vahanın Yolunu…