Verme ayrılığı bana
Ne olur dur ne olur
Verme yalnızlığı bana
Ne olur yanımda dur
Yalnızlık bana karanlık oluyor
Boncuk boncuk aktı şu dağa
Yağmurun sevdası
Herkes seninle sevdanı izlemek için çıktı cama
Yağmurun sevdası
Ne kadar hafifmiş
Gün batımında süzüldü
Yakamoz çiçeği gülüm
Her kapı ardında batan gülü
Yakamoz dağında batırdım gülüm
Ne kaprisler çekti şu keramet
Yakamoz çiçekleri esiyor dört bir yana
Sen gülüm ol ben yaprak mısraların olayım sana
Yakamoz çiçekleri açıyor her bir satırda
Sen mısralarım ol ben deniz dizeyim her anımda
Sana güller dizeyim bana yaprak
Ah bir uçurum sürdü şu bedenimi
Yalan söyleyen cibiliyetsizin yüzünden
Kara dünyalara sürdü bendimi yeniden
Yalan söyleyen cibiliyetsizin yüzünden
Çok yoruldu şu benim
Hep seni aradım aylarca sevdam sevdiğim
Yalnızlığımı aratmaz sevdamdın
Şimdi gittin yalnızlığım sindi üzerime
Temizleyemedim o yalnızlığımı sindi bir kere
Kimse aramadı ki yalnızlığın içindeyken
Yine gömüldüm yalnızlığa
Kapkara bir gecenin ardında
Ayrıldık şimdi hayasızcasına
Kapkara bir gecenin ardında
Sevgisizlik köşem dinecek sandım
Bir bakışına aldanıp
Aşık oldum sevdim lan sevdim
Rüyadayım sandım gidişine bakıp
Issız bir yere çöküp hata aradım kendimden aldanıp
Şimdi unutmak için yalnızlığıma sığındığım
Yalnızlık yoksulluğa bedelmiş
Kalbim paramparça iken
Yalnızlık hastalığa sarılmakmış
Kalbim paramparça iken
Sevgiye aç susuz yaşar dururum
Öyle yalnızım ki
Sen olmadığında
Sonsuz boşluktayım sanki
Sen olmadığında
Karanlığa gömüldüm şimdi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!