Ellerinin izi çıkıyordu resim kağıtlarına,
Dudaklarında ki kıvrılmış gülümsemeyi,
Cebime koyup saklayasım geliyordu da söyleyemiyordum.
Çünkü ben onun güzel ve eşsiz dilinde,
Konuşmayı bilmiyordum.
Ben konuşmayı bilmediğim için eksiktim,
Ben güzel bakmayı bilmediğim için engelli,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta