Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Çok güzel bayıldım ????O????????+????>???????????
Engellilere uzaydan gelmiş gibi bakan olduğunu sanmıyorum artık toplumumuzda,herkes bilinçlendi.1970'Lİ YILLARDAKİ YABANCI REJİLERİN ÇEKTİĞİ filmlerde kaldı.Belki üç beş densiz olabilir.Onlar her zaman olacaklar zaten.Esas sorunun; engelli doğum ve yaşayan insanları engelli hale getiren sorunların çözülmesinde olduğunu düşünüyorum ben.Savaşlar,trafik,sahte gıda,hormonlu gıda,EĞİTİM YETERSİZLİKLERİ,çok fazla doğum ve sorumsuz anne babalar.Yani herkese görev var burada.Sorunu herkes sahiplenmeli ve üzerine düşen görevi yapmalı.Böyle bir konuyu dile getirmeniz son derece memnuniyet verici Mikdat bey.Saygılar.
Ûstat, çok doğru söylersin, herkonuya bir gün bazan bir hafta verdik,üstünkörü anar sorar geçeriz.Görev tamam.Ömrü yaşayan,acıyı çeken bilir.Dilerim bu yazılanlardan payımıza düşeni alırızda onlarda bizden bir parça olduğunu her gün içimizde yaşarız.Ayrıca dediğiniz gibi her an başımızda yarın ne malum biz nasılız.Bu duyguları yaşatanı ,yaşayanı kutlarım.
Selam sevgi saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta