ENGELLİ YAŞAM
Araladım ümit perdemi, şöyle bir dışarı baktım,
İş, aş peşinde savrulan, insanlarıma bakacaktım.
Herkes, birer hayal içinde seferber, fakat asude,
Halime bakınca, gözlerim doldu, ağlayacaktım...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta