Çığlık kemendiyle tuttuğum her nefes bir lahza andır.
Zaman tahtasına taşla çakılan,yaşarken kaybolandır.
Suskun dillerin koştuğu,engelli koşu gibidir her ölüm.
Bu yarışın tozlarında savrulan,nice hayattır gördüğüm.
Ey hayatımın sefiri,gönül tahtıma düşen senin gölgen.
Yutkunduğum acıların feryadıdır,çırpındıkça hep ezilen.
Giyindi çıplak gölgeler,sarıldı gerçeğin tek gömleğine.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta