Çığlık kemendiyle tuttuğum her nefes bir lahza andır.
Zaman tahtasına taşla çakılan,yaşarken kaybolandır.
Suskun dillerin koştuğu,engelli koşu gibidir her ölüm.
Bu yarışın tozlarında savrulan,nice hayattır gördüğüm.
Ey hayatımın sefiri,gönül tahtıma düşen senin gölgen.
Yutkunduğum acıların feryadıdır,çırpındıkça hep ezilen.
Giyindi çıplak gölgeler,sarıldı gerçeğin tek gömleğine.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta