Ne zaman şiir yazmaya kalksam
Eski yediğim dost darbeleri gelir karşıma
Ne kadar doluymuş sırtımdaki çuval
Attığımı sandığım şikayet lerim yapışmış
Ben altını kesmişim anı çuvalımın
Meğer hiç dökememişim beslemişim
Elimde kalemim gözlerim hüzünlü
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu duygular bana da cok tanidik. Yureginize saglik..
Ah benim vicdanım, iyimser duygularım, inançlarım hiç bir şeyin yıkamadığı mutluluk duvarlarım, kendimi seviyorum özgür ve bağımsızlığımı seviyorum ben insan olmayı seviyorum..
Gün ağarırken boynum bükülür
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta