İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Engeli engel olmaktan çıkaran sevgi.Bu sevgiyi şiirimizin yedi heceli kalıbıyla Mani türünde dile getirmişsiniz.Gayet akıcı. Bu şiirde kafiye aranmaz.Çünkü her kıta kendi mısralarıyla manice kafiyeli.Yani koşma türünden değil. Böyle bir akıcı şiiri yazan yürek bence kutlanan bir yürek olmalı.Çünkü bunu hak ediyor. Çünkü bu yürekte çarpan sevgi var. Kutlar, saygılar sunarım.
Engeli engel olmaktan çıkaran sevgi.Bu sevgiyi şiirimizin yedi heceli kalıbıyla Mani türünde dile getirmişsiniz.Gayet akıcı. Bu şiirde kafiye aranmaz.Çünkü her kıta kendi mısralarıyla manice kafiyeli.Yani koşma türünden değil. Böyle bir akıcı şiiri yazan yürek bence kutlanan bir yürek olmalı.Çünkü bunu hak ediyor. Çünkü bu yürekte çarpan sevgi var. Kutlar, saygılar sunarım.
Hem yapraksın hemde gül
Bağımda öten bülbül
Filizlenip yeşeren
Gönlümde açan son gül
Bağı dolan bana gel
Seven dinlemez engel
Yürekten seviyorsan
Engeller olmaz engel
Alev alev kor u ateş olmuş yürekte sevda
Yürekten gelen sesi kutlarım.
Sevgi ve Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta