Ufka açılan penceremden,
Sessiz, sakin ama umutla bakarken,
Daldım yine pembe renkli rüyalara.
Yelken açarken, uçsuz mavi denizlerde,
Yakalandım; köpüren, dalgalı sevdalara.
Ne denizin çalkantısı, ne güneşin ışıltısı,
Ne de bağrışıp, çığlık atan martılar,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




sessiz çığlığı duyan hep kendi yüreğimiz olmuştur...
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta