Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Onları yoktan var eden onlara hayatla beraber bir de hayatlarının devamlarını temin etmeleri için ilham-vahiy- yoluyla yol gösterip yardım etmektedir. Yani kainatta tesadüfi bir şey asla yoktur.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta