Ruh ziyan azsa,gâlip sende ene.
Zulmet vesile,gönül mülkün ene.
Nemrut ene,zalim-ul zaman ene,
Çıkınca ruhun, aradan; kalan ene!
Yazan sensin ,daima yazdıran sen!
Kalemi tutan benim, hükmü sen!
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta