Ufku kıpkızıl bir sis gibi sarar bu akşam
Endülüs’ü örten al şal misâli bir evham
O gül renkli şal, raks ederken vehmin ufkunda
Çöker, kızıl saray eyyâmından kalma bir gam
Vakit yanma vakti, gül mevsiminde kül faslı
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta