Endülüs, en dürüst iken bir devlet oldu.
Sonra, adalet, din ve insanlık unutuldu .
Milli, manevi değerler geçmişte kaldı.
Kuran ahlakı unutuldu yerini, cehalet aldı
Hristiyan, Musevi kız alıp kız verdiler
İslamdan yüz çevirip, kullara baş eğdiler.
Çöküşün ayak sesleriydi, lüks yaşam.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta