Duman,duman sis çökmüş,bürümüş şehirleri,
Kurşun kokusu hava,hep zehir soluyorum.
Yakılan ormanları,kirlenen nehirleri,
Gördükçe,yaşadıkça,her an kahroluyorum.
Bir ufak çıkar için,yok edilirken canlar,
Bin ümit,bir gelecek,söndürülmekte daha.
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta