Madde, enerji;
Dönüşür bir biçimden diğerine;
O sonsuz harikalar döngüsünde.
Tek bilebildiğimiz bize gelen ışıklar;
Onlar da sezgimize ters gelseler de;
Hep aynı hızdalar.
İvmeli genişleyen şu evrende;
Komşu yıldızlardaki fısıltılar;
Git gide daha geç erişecekler bize.
Yaşanmış olup henüz duymadıklarımız var;
O yüzden, gözlemlenmemiş evren demişler;
Henüz gözlemlenmemiş diyeceklerine.
Tamam da kardeşim;
Benim daha şarkılarım var söyleyecek;
Sözcükler var dökülecek, bazılarından dönülecek.
Git gidebildiğin yerdir o gelecek;
Asıl var olan da bu;
Ne geçmiş ne gelecek.
Sonunda izler silinmeyecek;
Yepyeni çiçekler açacak semalarda;
En zarif şiir hiç bitmeyecek.
Kayıt Tarihi : 9.2.2026 18:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
5 Şubat 2024’te yazdığım şiiri 9 Şubat 2026 günü temize çektim. Yine şiirin ilk yazıldığı tarihi korudum. Şiirin eski biçimi, okuyanlarda bir etki yapmıştı, yeni biçimi de etki yapacak. Zamanda geriye gidip geçmişi değiştirirsek ne olur? Şiir özelinde bu bilindik sorunun yanıtı; güncellenen şiirin etkisi arada geçen sürede değil, değişimden sonraki süreçte olacak.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!