Bir yanımız varlığına o kadar sahipleniciyken varoluşa ermek için,
Diğer yanımız bazen varından yoksun yokluğu solur.
Arş'ı aşsa varlığımız arş kelamından bir ar dokunur içten içe
ve arınmak için kalbimizden.
Kendinden ileri bir adımda, yüksek bir fikir
ve yüce bir düşüncede olduğun an ardımızdadır herşey.
Hikmetli bir düşünce vareder gülümseyişi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta