Yazmak bile istemiyorum aslında.
Yapabildiğim tek şeyden vazgeçmek üzereyim, vazgeçtiğim her şey gibi.
Yada kaybettiğim her şey gibi diyeyim.
Her gün bir şeyleri unutmaya giderken yarı yoldan geri dönüyorum.
Birini unutmaya calışırken bir diğeri onu tutup önüne geçiyor sanki.
O kadar çoklar ki..
O kadar azaldım ki..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




'Yazmak bile istemiyorum aslında.
Yapabildiğim tek şeyden vazgeçmek üzereyim, vazgeçtiğim herşey gibi.
Yada kaybettiğim herşey gibi diyeyim.
Hergün birşeyleri unutmaya giderken yarı yoldan geri dönüyorum.
Birini unutmaya calısırken bir diğeri onu tutup önüne geçiyor sanki.
O kadar çoklar ki..
O kadar azaldım ki.. ' gibi felsefi ve laik bir giriş yapmışken şiire.... Gidip yine 'layık olmayan o adama' bağlaman ..... Dinsel adanış paraleli sayrıl bir vak'a ....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta