Sen, fırtınanın ortasında bir deniz feneri,
ben, görkemli ama yaralı bir gemi;
sana çarpa çarpa yolumu buluyorum.
Tutku, denizin dipsiz karanlığı gibi
çekiyor, yutuyor ama aynı zamanda
yaşamın büyük kısmını orada saklıyor.
Zaman, dalgaların gelip gidişi gibi,
Sevmek gibi geliyordu her şey,
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...
Devamını Oku
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta