Ruhunu okşar insanın bülbül sesi.
Unuturuz dünyada olduğumuzu,
Sevmez bülbül istemez altın kafesi,
Yavaş yavaş görürüz solduğumuzu.
Avutur bizi aldatır hayat.
Bile bile aldanırız biz ona.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta