En son günümüzdü.
Hazanın hazin çığlıklarıyla yıkanmıştı bulvarlar,
Etrafta yükselen çiğ kokusu,sisin buğusuna karışıyor,
Sisler içinde hisler pembeleşiyordu.
Camlara sinen buharda esrarlı çizgiler,
Kırış kırış alınlarda esrarkeş ezgiler hüküm sürüyordu.
Yağmur yetişir en çaresiz anlarda.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta