24.12.2003 Ankara/Altındağ
Yoksulluğun solgun rengi sinmiş çehre-i zârına,
Bir hüzün gölgesi düşmüş yanık rûy-ı nigârına;
Sükûtunda inler kalbi, gözlerinde deryâ-yı gam,
Bir mâtem nâmesi gibi titrer nefes-i bî-aram.
Kucağında bir tek ümîd, melek-çehreli bir yavruna,
Dudaklarında titrerken bahtına karşı bir bedduâ.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta