Affet Ey sevgili, pâyına yüz sürmeye geldim günahlarımla.
Dilim seni söylemeye, elim gül yüzüne değmeye geldi.
Ey gülü âlem bahçesinin! Dalında bir katren olsam kâfidir…Yüreğimi dayasam da kanatsam kalbimi dikenlerine.
Ey hayali bile en mühim hakikatten tatlı sevgili! Affet...
Ey bin kere sevilse de yine sevilen!
Sen gece yolunu kaybedene ışıksın, sen yolunu bulana yoldaşsın. Sen yolunda gidene öndersin, sen devam edilecek istikametsin...
Hem bunca cefa yeter, vuslatına nail olmaklığım isterim.
Yüreği ağzında bir çocuk
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum
Devamını Oku
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta