En Güzel İmtihanım Şiiri - Sudenur Önlem 2

Esti boran duy dedi, özgeyi duyamadım
Esti Enver yok dedi, var demek ki doymadım
Aşkın sayrılığında, asrın ayrılığında
Senden gayrı bir kulda vuslatı bulamadım

Vurdu dalga gel dedi, belki odun azalır
Ben karşıya baktıkça kara toprak kızarır
Kızıla döner boğaz, uzanıp ermek olmaz
Belki nasibimizde mertçe dövüşmek vardır

Yaktı Allah aş dedi, deryaları aş da gel
Bırak o leylaları, onlardır sana engel
Ey beni gülüşüyle kula mıhlayan çengel!
Allah bile çağırsa senden ayılamadım

Sendeki ben kusursuz, sendeki Hakk ölümsüz
Cemalindeki nurla aydınlanıyor gündüz
Sen gülünce kalmıyor sana bakanlar öksüz
Senden iyisi varmış, gözüm ayıramadım

Ah Enverim sen benim her şeyim oldun meğer
Daha halkedilirken ruhuma sindin, kader!
O'ndan gayrısı yalan, bu hakikat mukadder
Şu fani lezzetinden bakiyi tadamadım

Canım Enverim dedim, gülüm Enverim dedim
Bitmiyor acziyetim, bak seni bulamadım
Yine rüyalar görsem, yanına mirac etsem
Yetmez şükründe ölsem, lütfunu tartamadım

Hüsnü füsnu ziynetim, birdaha gelsen ne var?
Ben de vazifeliyim, huzurun kapı duvar
Rızkımı tüketirim, gözlerim seni arar
Ettim nice niyazlar, canıma katamadım...

Hakk vurdu bu zinciri sırlayıp da bağrına
Hasreti bugün verdi, kavuşmayı yarına
Omuzlarım erse de karlı dağlar ardına
Ne güzel bir dağsın sen, aşmaya kıyamadım

O'na attım oltayı, geçtim nice kıtayı
Şu tepenin ardında bulacaktım Hüda'yı
Ne amansız albızsın, beni benden almışsın
Sende saldım çapayı, ukbayı aramadım

Girdim saltanatına anda kırıldı dizim
Baktım görklü tahtına anda kör oldu gözüm
Hasretinle yanarken kesilecek nefesim
Güzelciğim yurdunda öldüm de çıkamadım

Menzilim vahdet idi, aslıma avdet idi
Bineğim rahmet idi, köprü geçilmeliydi
Enver de bir zamanlar vesilenin biriydi
Öyle bir salladı ki sonuna varamadım

Evet benim zayıfım, sırtım serilsin yere
Seve seve kalayım imtihan olsan bile
Şeref bildim ben seni aşamıyor olmayı
Güreşinde yıkıldım, sınıf atlayamadım

Nasıl kıyayım sana? Nasıl varayım O'na?
Temren senin mülkünde kanadın yolan turna
Kalbimden çıkaramaz okyanus kadar kurna
Burdan temizlemeye destur da alamadım

Öptüm cemalin gibi suretin olan camı
Rıza-yı Hakk belledim firağındaki gamı
O güzel akıbetin koruyor imanımı
Denginde yanar insan, daha kül olamadım

Seni bulurum dedim, izinde at dehledim
Attan önce çatladım, hızına yetemedim
Yolunda ve uğrunda sen gibi yitmek için
Kollarına gezlendim, daha toslayamadım