Gecenin karanlığında ilkbaharın ılığındayım.
Zamanın ortasında kaybolan yelkovanım.
Kulaklarıma fısıldayan sesin yoğunluğundayım.
Olmadığın yerde bir ceset, var olduğun yerde hayatım.
Sabahın ayazında, kalbin umudundayım.
Yüreğin acısında yoğrulan metanetim.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta