Parmaklarım kahve kokacak,
Parmakların tütün.
Sarmaş dolaş küfürlerle,
Bu kenti yıkamak isteyeceğiz.
Oturduğumuz apartmanın önünden fareler geçecek,
Bu sefer korkmayacağım.
Unutmuş gibi davranacak,
Hep hatırlayacağız.
dokun.
buram,
buruk…
Ne gökteyken ne de yerde,
Bu değişmeyecek.
En çok sen öldüğünde ağlayacağım.
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 02:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!