Ben en çok saatlere kırıldım.
Eksik yönlerinde kelimelerimin, hep bir baba aradım.
Çoğu aynı demde kayboluyordu avuçlarımdan.
Çok koştum, çok tutamadım. Herkesin düşüne, nisan yağmurları yağmayınca herkese ayrı susadım.
Ben biraz mayıstım biraz eylül, sürgüne yakın kekremsi gecelerde.
Rüzgarların ortak gamında bulduğum acılara, uygun ağıtlar buldum, uygun merasimler pazarında.
Oysa ben en çok peşinde koştuğum saatlere kırıldım
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta