Ben artık senden, sensizliği sahiplendim,
Bana ait, bütünüyle,her bir zerresi
Kalabalık bir günün yalnız sessizliği
Ben artık en çok, yokluklarının esiri
Kafamda bomboş bir şehir inşa ederim
Penceresiz evde ağırlarım güneşi
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bir karanlık ki sensizliğin en zifiri
Ben artık en çok yokluğunun eseri
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta