En Büyük Kazanç Şiiri - Ali Hamza Tekinbaş

Ardına geçip kuyusunu kazmak yerine
Zaten gideceğimiz bu diyarda
Geçici suretlerde anlık hazlar içinde
İnsanlığı kaybedersek ne kalır geriye?

Kedileri sevmeyenleri anlayamam asla
Dört ayaklı bebekler gibilerdir surette
Pati yerine taş sopa öfke gelirse,
İnsanlığı kaybedersek ne kalır geriye?

Ölmek kadar yaşamak da doğaldır tabi
Yaşamak insanı, doğayı, alemi alabildiğince
Hayat verince insan yeniden doğuyor sanki
İnsanlığı kaybedersek ne kalır geriye?

Dünya yeterince zengin ve huzurlu özünde
Bölüşebilsek keşke yeten bu zenginliğimizi
Herkes birbirinin mutluluğunu istese
Mutlu, huzurlu olur herkes, kediler gibi.

Öfkeden ziyade bulaştırsak sabrı,
Duyması duyulması gereken bu duygu
Salgın olmalı mutluluk, hayat aşkı
İnsanlığı kaybedersek ne kalır geriye?

Unutup gidersek özümüzü, kendimizi
Diktiğimiz fidanlar olmalı evvelinde
Tam yoldan çıkacakken gündüz vaktinde
O küçük ağacın koca gölgesinde

Bir kedi miyavlayıp geldiğinde
Toprağa gömdükleri iyilik canlanmalı
Renk renk, desen desen çiçek açmalı tekrar
Mutluluğun arıları bal yapabilmeli.

Ve rüzgar huzurla, esenlikle esmeli,
Kuşlar uçabilmeli alabildiğince.
Bize özgürlüğümüzü hatırlatmalı;
Bize, bizi hatırlatmalı özünde.

Kendimizi unutmaktan korktuğumuz bu günlerde
Bizi bize hatırlatacak kadar iyi olmalı.
Kötülüğü utandıracak kadar,
Gölgelerde saklanmak yerine.

İyilik tohumlarının dallanıp budaklandığı
Büyüttüğümüz o ağaçların gölgesinde
Kötülük bırakmalı kendini ve yeniden doğmalı
İyi olarak çünkü bu en doğal hakkı olmalı.

Bir çocuğu sevindirmek bir balonla,
Bir kediye yemek vermek belki sevmek
Bir insana, kim olursa olsun
Yardım etmek öylesine.

Öylesine derken hissetmemek hiçbir çıkar
Ötesinde ve berisinde
Kıyamet kopsa bile
O ağacı dikmektir işte.

Bu böyle olmalı nihayetinde
İyiliği, kendimizi hatırlamak için
İyi eylemek kadar saf ve huzurlu
Daha iyi bir yol olabilir mi?
Yıllardır süregelen yozlaşmış ve bozulmuş
Tabuları atmasak çöpe
Çünkü duyguların ve hislerin de
Geri dönüştürülebileceğini kavramak gerekli

Hatırlamak özünde kendimizi,
Bulursak bir acizin mutlu gözünde belki
Belki bir şairin sözünde
Kaybettiğimiz pek çok şey için belki.

Belki her şeyi geri dönüştürebilirsek
Art niyetli kötü duygulardan
Tekrar kazanabilirsek insanlığımızı
İnsanlığımızı kazanırsak ne lazım ki başka geriye!