En Büyük Haber Şiiri - Ömer Akpınar

Seni Yaratan Rabbinin adıyla başla ve oku.
Nasıl yaratır gör; yoktan varı, vardan yoku.

Ne varsa hepsi onda yazılıdır, yaş ve kuru.
Anla ve yaşa, Melek İsrafil üflemeden Suru.

Kuranı getiren bir beşer ve içimizden birisi.
O olmasaydı olmazdı insanın ölüsü ve dirisi.

Yetim doğdu, Emin vasıflı son peygamberi.
Onunla bilindi, Gaybın binlerce gizli haberi.

Elçinin sağ elinde Kuran diğer elinde hadis.
Okundukça ikisi, Yüce Mevlayı eder takdis.

Buyurmuş ki emredildiğin gibi dosdoğru ol.
Budur onun hayata hakim kıldığı biricik yol.

Emri gereği infak etsen, dişinden tırnaktan.
İnerde iner rızık, hesapsızca ilahi kaynaktan.

Haddini aşanlar etmeye çalışsa da onu tenzil.
Her devirde sanki taptaze yeniden olur nazil.

Okuduğu Kuran olsa da eğer yaşadığı değilse.
Ne faydası olur, bütün dünya önünde eğilse.

Kapağı açılmadan hep saklanırsa tozlu rafta.
Cehenneme döner, hiç huzur kalmaz etrafta.

Can pahasına sarıl, bu hikmetler dolu kitaba.
Yükselmek isteyen, hürmet etsin ezeli hitaba.

İki cihan hayatını tanzim eder her bir ayet.
On sekiz bin alem inkişaf eder, okursa şayet.

Huzur bulur, önünde diz çöküp edeple oturan.
Perdeleri açıp, öteleri gösterir Mucize Kuran.

Bütün bu yazılanlar bir kitap anlaşılsın diye.
Yoksa bu kadar yazı yazmanın manası niye?

Yazılan her kitap son ilahi kitabı târif eder.
Okuyup da bizzat yaşayanı, Allah ârif eder.

Her günle birlikte ömrümüze atarken çentik.
Biz Müminlerin son sözü işittik ve itaat ettik.