En'âm (60) Kabirde Uyanmadan Uyan

İnanır, biliriz ölüm haktır,
Ahirete giden basamaktır,
Hep yakın; sanma benden uzaktır…

Kapılmayasın kibre gurura!
Kaçış yok; girilecek çukura.

Uykularımız ölüm bir nevi,
Duyarsız kalır hepten can evi,
Bedenin sakin; kalmaz işlevi…

İbretlik; işte böyle manzara!
Vaden dolduysa doğru mezara.

Uyanmak da aslen bir diriliş,
Nefes alma fırsatı veriliş,
Durma! Sürsün Allah’a yöneliş…

Hayırlar işlemeli ha bire!
Boş gidilmemeli o kabire.

İsmin ile ölür, dirilirim,
Seni biricik Rabbim bilirim,
Dönüş elbet sana! Eğilirim…

Kalk uykudan çok geç olmadan bre!
Bırakma uyanmayı makbere.