Yaşarmış insan her meskende
Nefes tutmakmış bir eli
Şubatın ayazı bir hiçmiş
Ölümün meltemi yanında
Ağızlar dolusu sövmek zamanı şimdi
Dert diye ağladığın her şeye
Anlarmış insan ağlarken
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta