Seni ne çok sevmiştim; canımıniçi, birtanem demiştim,
Zaten herşeyim senin esirindi, yüreğimi avucuna vermiştim,
Her gün seninle güldüm, avundum, şaşırdım, ağladım,
Beni benden alıp, sonunda hep gülen sen, ağlayan ben oldum,
Gör artık, kahredip yıktın, bu yüreği, hicran yarasına boğdun.
Belki pişman olacaksın, yaşamak isteyeceksin ölümsüz aşkımda,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta